Ku różnorodności | PRITZKER 2017RZEŹBIARZ W MIEŚCIET. PRZEMYSŁAW  SZAFERDZIEDZICTWO BAUHAUSUSTANISŁAW DEŃKO LAUREATEM HONOROWEJ NAGRODY SARP 2016Tulipanowe siedziska nie tylko dla Calineczki: Eero Saarinen jako projektant mebliBENE MERENTIBUS | KRYSTYNA ZACHWATOWICZ, ANDRZEJ WAJDA65 LAT TWÓRCZOŚCI PROFESORA WITOLDA CĘCKIEWICZAWIELKA SHU –  KREATORKA WNĘTRZ DLA AMERYKAŃSKIEGO BIZNESUPRITZKER 2016|ALEJANDRO ARAVENA
29 sierpnia 2017
2 lipca 2017
9 maja 2017
28 lutego 2017
2 stycznia 2017
1 grudnia 2016
10 października 2016
12 stycznia 2015
14 lipca 2016
29 lutego 2016

Ku różnorodności | PRITZKER 2017

Kolejne werdykty Pritzker Architecture Prize nie wyznaczają nowych kierunków w projektowaniu; a jednak zwracają uwagę na pewne problemy dotyczące naszej kultury, nie tylko w wąskim zakresie architektury. W myśl takiego założenia można by przyjąć, iż nagrodą w 2015 roku podkreślono rolę idei w poszukiwaniu nowych form w sztuce kształtowania przestrzeni. W 2016 roku przyznanie nagrody 

RZEŹBIARZ W MIEŚCIE

  Aby streścić najważniejsze przemiany w polskiej rzeźbie drugiej połowy XX wieku i jej najciekawsze realizacje – wystarczy przyjrzeć się artystycznemu życiorysowi Jerzego Jarnuszkiewicza. Dorobek tego wybitnego artysty przypominała niedawno warszawska Zachęta.   Trwająca od stycznia do kwietnia 2017 roku wystawa przypomniała dorobek wybitnego XX-wiecznego rzeźbiarza, Jerzego Jarnuszkiewicza. Zróżnicowana, 

T. PRZEMYSŁAW SZAFER

  W słoneczne południe 27 lutego 2017 roku na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie pożegnaliśmy  Przemysława Szafera. Prawie wiosenna aura tego dnia aura, była jak symbol „słonecznego” człowieka, jakim był.   <T. P. Szafer> to jak znak firmowy. Architekt, publicysta, pisarz i wydawca, nauczyciel akademicki, organizator nauki, a przede wszystkim uroczy, przyjazny wszystkim 

DZIEDZICTWO BAUHAUSU

Najkrótszy staż, najdłuższe trwanie… Gdyby znaczenie Bauhausu mierzyć długością istnienia szkoły – okazałoby się, że ta założona w 1919 r. przez Waltera Gropiusa uczelnia, była swoistą efemerydą dwudziestolecia międzywojennego. W Weimarze utrzymała się zaledwie siedem lat, przez następne siedmiolecie bauhausowscy profesorowie kształcili swoich wychowanków w nowocześnie zaprojektowanym gmachu akademickim w Dessau.  W 

STANISŁAW DEŃKO LAUREATEM HONOROWEJ NAGRODY SARP 2016

To najwyższe i najbardziej prestiżowe środowiskowe wyróżnienie za całokształt twórczości – Kapituła Honorowej Nagrody SARP 2016 składająca się z laureatów z lat ubiegłych – architektów: Krzysztofa Ingardena, Włodzimierza Muchy, Bolesława Stelmacha, Jakuba Wacławka i Prezesa SARP Mariusza Ścisło – przyznała za wybitne zasługi dla polskiej architektury oraz aktywną działalność stowarzyszeniową.   Laudacja Honorową 

Tulipanowe siedziska nie tylko dla Calineczki: Eero Saarinen jako projektant mebli

Gdy Louise Saarinen w 1910 r. przygotowywała się do narodzin swojego syna Eero, jego ojciec Eliel pracował nad projektem dworca centralnego w Helsinkach. Do momentu podjęcia decyzji o wyjeździe z Finlandii i osiedleniu się w USA – Saarinen senior miał na swoim koncie wiele prestiżowych realizacji, zaprojektował nawet banknoty stanowiące oficjalną walutę fińską od 1922 r. Jednak pomimo swojej 

BENE MERENTIBUS | KRYSTYNA ZACHWATOWICZ, ANDRZEJ WAJDA

(…) Krystyna Zachwatowicz i Andrzej Wajda powszechnie znani są z działalności filmowej i teatralnej – jednak  uhonorowanie medalem Bene Merentibus przez Stowarzyszenie Architektów Polskich w grudniu 2015 roku – przyznane zostało za mniej znaną ogółowi,  ale równie ważną dziedzinę aktywności, związaną z architekturą. Laudację dla tej Mistrzowskiej Pary przygotował i wygłosił współpracujący z nimi od lat 

65 LAT TWÓRCZOŚCI PROFESORA WITOLDA CĘCKIEWICZA

13 listopada 2014 roku w Pałacu Sztuki w Krakowie miała miejsce doniosła uroczystość – Jubileusz 65 lat dorobku twórczego wybitnego architekta, urbanisty, profesora krakowskiego Wydziału Architektury – profesora Witolda Cęckiewicza, połączona z otwarciem wystawy prezentującej zaledwie fragmenty niezwykle bogatej i wszechstronnej twórczości Jubilata. Poniżej publikujemy tekst Laudacji przygotowanej i wygłoszonej 

WIELKA SHU – KREATORKA WNĘTRZ DLA AMERYKAŃSKIEGO BIZNESU

  O zawodowym powodzeniu Florence Schust – architektki i projektantki pochodzącej z Saginaw w Stanie Michigan – zadecydował przypadek. Jej ojciec był niemieckojęzycznym imigrantem w USA, w statystyce urzędowej Michigan odnotowano go jako superintendenta piekarni. Zmarł jeszcze zanim nazywana przez przyjaciół przezwiskiem Shu, uzdolniona plastycznie nastolatka wybrała szkołę, która w przyszłości pomogła jej 

PRITZKER 2016|ALEJANDRO ARAVENA

Trudno jest jednoznacznie wskazać, jakie kryteria determinują pracę jury Nagrody Pritzkera. Wśród laureatów „architektonicznego Nobla” są wszak twórcy tak różnorodni, jak: Frank O. Gehry (1989), Tadao Ando (1995), Zaha Hadid (2004), Peter Zumthor (2009), Shigeru Ban (2014), czy Frei Otto (2015). 13 stycznia 2016 roku 
Ku różnorodności | PRITZKER 2017
Ku różnorodności | PRITZKER 2017
MACIEJ SKAZA
Kolejne werdykty Pritzker Architecture Prize nie wyznaczają nowych kierunków w projektowaniu; a jednak zwracają uwagę na pewne problemy dotyczące naszej kultury, nie tylko 
RZEŹBIARZ W MIEŚCIE
RZEŹBIARZ W MIEŚCIE
ANNA CYMER
  Aby streścić najważniejsze przemiany w polskiej rzeźbie drugiej połowy XX wieku i jej najciekawsze realizacje – wystarczy przyjrzeć się artystycznemu życiorysowi 
T. PRZEMYSŁAW SZAFER
T. PRZEMYSŁAW  SZAFER
KONRAD KUCZA-KUCZYŃSKI
  W słoneczne południe 27 lutego 2017 roku na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie pożegnaliśmy  Przemysława Szafera. Prawie wiosenna aura tego dnia aura, była 
DZIEDZICTWO BAUHAUSU
DZIEDZICTWO BAUHAUSU
IRMA KOZINA
Najkrótszy staż, najdłuższe trwanie… Gdyby znaczenie Bauhausu mierzyć długością istnienia szkoły – okazałoby się, że ta założona w 1919 r. przez Waltera Gropiusa uczelnia, 
STANISŁAW DEŃKO LAUREATEM HONOROWEJ NAGRODY SARP 2016
STANISŁAW DEŃKO LAUREATEM HONOROWEJ NAGRODY SARP 2016
BOLESŁAW STELMACH
To najwyższe i najbardziej prestiżowe środowiskowe wyróżnienie za całokształt twórczości – Kapituła Honorowej Nagrody SARP 2016 składająca się z laureatów z lat ubiegłych – architektów: 
Tulipanowe siedziska nie tylko dla Calineczki: Eero Saarinen jako projektant mebli
Tulipanowe siedziska nie tylko dla Calineczki: Eero Saarinen jako projektant mebli
IRMA KOZINA
Gdy Louise Saarinen w 1910 r. przygotowywała się do narodzin swojego syna Eero, jego ojciec Eliel pracował nad projektem dworca centralnego w Helsinkach. Do momentu podjęcia decyzji 
MIĘDZY KSIĄŻKAMI
ROZMOWY DRUGIE. ARCHITEKTURA JEST NAJWAŻNIEJSZA | EWA MAŃKOWSKA-GRIN
Pod koniec maja ukazał się trzeci już tom z serii „Architektura jest najważniejsza”, zatytułowany „Rozmowy drugie”. Tym razem Ewa Mańkowska-Grin rozmawia z historykami sztuki i krytykami architektury: Martą Leśniakowską, Małgorzatą Omilanowską, Martą A. Urbańską, Grzegorzem Piątkiem, Jackiem Purchlą, Romanem Rutkowskim, Kubą Snopkiem i Andrzejem Szczerskim.

Rozważane tematy to między innymi: chaos urbanistyczny, odpowiedzialność za przestrzeń wspólną, degeneracja krajobrazu, ekologia w projektowaniu i urbanistyce. Rozmowy biorą początek z zagadnień ogólnych, by w trakcie dyskusji przerodzić się w diagnozę sytuacji urbanistycznej i architektonicznej Polski stawianą w oparciu o detal i konkret. Spojrzenie historyków sztuki i krytyków architektury na omawianą problematykę w wielu miejscach różni się znacząco od podejścia architektów – rozmówców pierwszego tomu serii.

Ewa Mańkowska-Grin, nie ukrywając swych poglądów, nie stara się jednak rozstrzygać tego sporu na siłę. Punkt widzenia obu grup zawodowych na sytuację urbanistyczno-architektoniczną Polski w roku 2017 bywa bowiem bardzo odmienny, a stawiane tezy nie zawsze się wykluczają, częściej uzupełniają i dowodzą różnorodności możliwych postaw. Krytycy najczęściej przyjmują w rozważaniach perspektywę kulturową i historyczną. Dzięki temu zabierają nas w podróż nie tylko po Krakowie, Warszawie czy Wrocławiu, lecz także do małych polskich miasteczek i wielkich światowych metropolii, błyskotliwie i z łatwością poruszając się w przestrzeni różnych kultur i różnych czasów.

Kolekcja „ARCHITEKTURA JEST NAJWAŻNIEJSZA” jest poświęcona pamięci architekta i pedagoga, prof. TOMASZA MAŃKOWSKIEGO.


ŹRÓDŁO: WYDAWNICTWO EMG
REM KOOLHAAS ŚMIECIOWA PRZESTRZEŃ. TEKSTY
Centrum Architektury i Fundacja Bęc Zmiana przedstawiają pierwszy polskojęzyczny i najszerszy z dotychczas opublikowanych na świecie zbiór tekstów Rema Koolhaasa – wybitnego holenderskiego architekta i myśliciela, prowokatora, najważniejszego intelektualisty wśród architektów i architekta wśród intelektualistów. Najstarsze teksty pochodzą z lat 70. XX wieku, najnowszy z 2015 roku. Wśród nich znalazły się przełomowe eseje, takie jak Bigness, Miasto generyczne czy tytułowa Śmieciowa przestrzeń, a także zapisy wykładów oraz wywiad z autorem.
Koolhaas jest przenikliwym komentatorem współczesności, który potrafi nazwać to, co inni tylko przeczuwają. Nie boi się stawiać bezceremonialnych pytań o miejsce architektury w zglobalizowanej rzeczywistości, o świat podporządkowany logice kapitalizmu („reżim Y€S”), poddawany ekspresowej urbanizacji, przesycony obrazami. Pisze o dronach i zabytkach, smart city i ekologii, muzeach i centrach handlowych.
We wstępie do książki dr hab. Andrzej Leśniak tłumaczy: „Koolhaas pisze o współczesności z bardzo wielu perspektyw jednocześnie, wypróbowuje różne metody diagnostyczne, poziomy analizy, jak gdyby chciał sprawdzić, która perspektywa jest najskuteczniejsza, jaki sposób mówienia przyniesie efekty. Ale ostatecznie tak naprawdę żadna strategia nie zostaje wyróżniona; architekt wydaje się nie wierzyć w istnienie jakiejkolwiek niezmiennej prawdy kryjącej się

ŹRÓDŁO: CENTRUM ARCHITEKTURY
TEATR W BUDOWIE. DZIENNIK PODRÓŻY | BOLESŁAW STELMACH
Ze wstępu: „Książka jest zapisem procesu powstawania Teatru w Budowie – Centrum Spotkania Kultur w Lublinie. Zwycięstwo w międzynarodowym konkursie architektonicznym w 2009 roku zapoczątkowało trwającą siedem lat wyprawę przez czas opracowywania nowej koncepcji i przebudowy „współczesnych ruin” – teatru operowego, którego projektowanie i budowa rozpoczęły się w 1972 roku, a zakończyła w roku 2016.
To obraz owego- obejmującego ponad 44 lata - okresu widzianego z perspektywy 7 lat, podczas których autor zajmował się tym skrawkiem przestrzeni, a więc obraz subiektywny, na wskroś intymny.”

Książka składa się z części opisowej autorstwa Bolesława Stelmacha oraz albumu fotograficznego ze zdjęciami Marcina Czechowicza i Marcina Moszyńskiego. Jej interesująca koncepcja i oprawa graficzna autorstwa Idalii Smyczyńskiej, Roberta Zająca i Pawła Szarzyńskiego z Kolektywu: kilku.com – została nagrodzona na 20. Międzynarodowych Targach Książki w Krakowie w ramach „Edycji - Konkursu na książkę edytorsko doskonałą”- za umiejętne dopasowanie charakteru publikacji do jej tematu - budowy gmachu. Absolutnie zasłużenie, bo już sama okładka z fakturą nawiązującą do charakterystycznych betonowych skuć na ścianach budynku Teatru - poprzez zmysł dotyku – zaprasza do wnętrza. Lektury… i samego obiektu.

Wydawca: Ośrodek Brama Grodzka – Teatr NN, Lublin 2016
ISBN: 978-83-61064-98-5
LE CORBUSIER. ARCHITEKT JUTRA | ANTHONY FLINT
Biografia Le Corbusiera, geniusza, który wierzył, że jego architektura będzie zmieniać społeczeństwo. Kontrowersyjne projekty, spektakularne realizacje, niezwykłe podróże i pełen sprzeczności portret psychologiczny człowieka legendy.
Życie i dzieło ikony modernizmu. [...] Spojrzenie Anthony’ego Flinta na „pierwszą gwiazdę architektury” przenikliwie wychwytuje pychę i słabości Le Corbusiera, które są istotne dla jego artystycznego znaczenia. –„Kirkus Reviews”
Flint maluje portret dość zróżnicowany, w ten sposób dociera do istoty tego, dlaczego Le Corbusier pozostaje tak enigmatyczną i zniewalającą postacią. –„The Washington Post”.

Wydawca: W.A.B., Warszawa 2017
ISBN: 978-83-280-2695-7
ŹRÓDŁO: W.A.B

POCHWAŁA CIENIA |JUN’ICHIRŌ TANIZAKI
[...] my, ludzie Wschodu stwarzamy piękno z cieni, które odszukujemy w banalnych, najmniej oczekiwanych miejscach. [...] Tacy już jesteśmy, że piękno znajdujemy nie w rzeczach, lecz w smugach cienia, które powstają przez oddziaływanie rzeczy na siebie, w grze światła i cienia. Fosforyzujący klejnot w ciemności mieni się światłem i barwą, w blasku dnia gubi gdzieś czar szlachetnego kamienia. Nie ma piękna bez cienia”.

Słynny esej z 1933 roku poświęcony japońskiej estetyce, tłumaczony na wiele języków, studiowany na wydziałach architektury i historii sztuki na całym świecie. Japoński pisarz próbuje zdefiniować w nim podstawy japońskiej estetyki, odwołując się do kategorii cienia jako metafory wieloznaczności, ulotności i przemijalności. Wychodząc od spostrzeżeń dotyczących budowy japońskiego domu czy kształtu przedmiotów codziennego użytku - Tanizaki zastanawia się nad tym, co charakteryzuje japońską estetykę, i jak wyraża się w niej stosunek do egzystencji. Książka poprzedzona jest wstępem Henryka Lipszyca, który przetłumaczył książkę na język polski.

Wydawca: Karakter, Kraków 2016
ISBN: 978-83-65271-26-6
ŹRÓDŁO: KARAKTER
ARCH #43
WRZESIEŃ/PAŹDZIERNIK 2017
facebook