PRITZKER 2016|ALEJANDRO ARAVENAHONOROWA NAGRODA SARP 2015O STARANNOŚCIULOTNE / NIEULOTNEROZMOWA Z JERZYM GURAWSKIMTAJEMNICA SKÓRZANYCH SPODNI ESKIMOSKIEJ KOBIETY: ALVAR AALTO
29 lutego 2016
10 listopada 2015
11 maja 2015
10 lipca 2015
6 czerwca 2014
27 sierpnia 2013

PRITZKER 2016|ALEJANDRO ARAVENA

Trudno jest jednoznacznie wskazać, jakie kryteria determinują pracę jury Nagrody Pritzkera. Wśród laureatów „architektonicznego Nobla” są wszak twórcy tak różnorodni, jak: Frank O. Gehry (1989), Tadao Ando (1995), Zaha Hadid (2004), Peter Zumthor (2009), Shigeru Ban (2014), czy Frei Otto (2015). 13 stycznia 2016 roku 

HONOROWA NAGRODA SARP 2015

ANDRZEJ BULANDA I WŁODZIMIERZ MUCHA LAUREATAMI HONOROWEJ NAGRODY SARP 2015     to najwyższe środowiskowe wyróżnienie za całokształt twórczości  – Kapituła Honorowej Nagrody SARP przyznała za wybitne zasługi dla polskiej architektury  oraz aktywną działalność stowarzyszeniową.  W uzasadnieniu przyznania Honorowej Nagrody SARP w 2015 roku czytamy:   ….architektura BiM jest realna, „dotykalna”, operuje 

O STARANNOŚCI

(…) Ten tekst nie będzie się czepiał architektury, bo w tej materii są ludzie, którzy mają większą wiedzę ode mnie, ale będzie o tym, jak nie zepsuć najlepszych pomysłów głupimi błędami.   PROJEKTANT DBA O STARANNOŚĆ Nie jestem architektem, jestem projektantem. Nie tworzę rzeczy wiekopomnych, moja spostrzegawczość koncentruje się na sprawach 

ULOTNE / NIEULOTNE

W marcu 2015 roku świat obiegły dwie wiadomości: decyzja o przyznaniu Nagrody Pritzkera[i] w 2015 roku dla Freia Otto, a jednocześnie – informacja o Jego śmierci (na niespełna 3 miesiące przed 90-tymi urodzinami). Wśród dziesiątków postów, anonsów i tekstów pojawiających się w ostatnim czasie (zarówno w mediach elektronicznych, jak i tych – drukowanych) ukazywała się słodko-gorzka 

ROZMOWA Z JERZYM GURAWSKIM

W 2006 roku otrzymał Pan Honorową Nagrodę SARP-u oraz w ubiegłym roku Honorową Nagrodę Poznańskiego Oddziału SARP. W latach poprzednich został Pan wyróżniony wieloma innymi. Która z nagród, jakie Pan otrzymał, znacząco wpłynęła lub zmieniła bieg wydarzeń w Pana życiu? Myślę, że była to pierwsza nagroda (z roku 1959), którą otrzymałem za teatr objazdowy – dodała 

TAJEMNICA SKÓRZANYCH SPODNI ESKIMOSKIEJ KOBIETY: ALVAR AALTO

CHOĆ UWAŻANY JEST ZA GŁÓWNEGO PRZEDSTAWICIELA FIŃSKIEGO MODERNIZMU, NIE POPIERAŁ W PEŁNI POSTULATÓW FUNKCJONALISTÓW. ALVAR AALTO DĄŻYŁ DO TWORZENIA NOWOCZESNEJ ARCHITEKTURY O BARDZIEJ LUDZKIM OBLICZU, ZINDYWIDUALIZOWANEJ I SZANUJĄCEJ TRADYCJĘ     O słynnym wazonie Savoy, wymyślonym przez fińskiego projektanta Alvara Aalto, napisano już chyba tony artykułów. Niewątpliwie wyróżnia się on znacząco 
JANUSZ KANIEWSKI. ZAWÓD: PROJEKTANT SAMOCHODÓW
JANUSZ KANIEWSKI. ZAWÓD: PROJEKTANT SAMOCHODÓW
IRMA KOZINA
Niezwykła pasja pięciolatka Plasowany w czołówce najwybitniejszych polskich projektantów samochodów designer Janusz Kaniewski rozwinął w sobie entuzjazm dla motoryzacji już w wieku pięciu 
TALLIŃSKA ŚCIEŻKA ARCHITEKTURY
TALLIŃSKA ŚCIEŻKA ARCHITEKTURY
MARIUSZ TWARDOWSKI
Myśląc o architekturze, podglądając najciekawsze przykłady, doceniając stare, średniowieczne budowle patrzymy zwykle na rozwiązania architektoniczne w słynnych miastach zachodniej Europy. Tymczasem – niepozornie 
PRITZKER 2016|ALEJANDRO ARAVENA
PRITZKER 2016|ALEJANDRO ARAVENA
MACIEJ SKAZA
Trudno jest jednoznacznie wskazać, jakie kryteria determinują pracę jury Nagrody Pritzkera. Wśród laureatów „architektonicznego Nobla” są wszak twórcy tak różnorodni, 
HENRYK BUSZKO IN MEMORIAM
HENRYK BUSZKO IN MEMORIAM
IRMA KOZINA
31 lipca 2015 r. w wieku 91 lat zmarł nasz nieodżałowany przyjaciel, twórca wielu wybitnych rozwiązań architektonicznych w aglomeracji górnośląskiej, architekt Henryk 
HONOROWA NAGRODA SARP 2015
HONOROWA NAGRODA SARP 2015
ANDRZEJ BULANDA I WŁODZIMIERZ MUCHA LAUREATAMI HONOROWEJ NAGRODY SARP 2015     to najwyższe środowiskowe wyróżnienie za całokształt twórczości  – Kapituła Honorowej Nagrody 
ŚCIEŻKA RYSZARDA KAPUŚCIŃSKIEGO
ŚCIEŻKA RYSZARDA KAPUŚCIŃSKIEGO
AGNIESZKA BULANDA
Czytelnicy „Cesarza Reportażu” odbyli z Nim razem wiele wypraw, podróżując – w rzeczywistości lub tylko w wyobraźni – na inne kontynenty. Tym razem, by wyruszyć 
MIĘDZY KSIĄŻKAMI
ARCHITEKTURA JEST NAJWAŻNIEJSZA. ROZMOWY – EWA MAŃKOWSKA-GRIN
„Ludz­kość po­przez ar­chi­tek­tu­rę wy­ra­ża swoje ist­nie­nie, bo­wiem ar­chi­tek­tu­ra jest tym wła­śnie pro­ce­sem twór­czym, który prze­kształ­ca przy­ro­dę i for­mu­je nowy kra­jo­braz. Kra­jo­braz czło­wie­ka.” To słowa To­ma­sza Mań­kow­skie­go profesora krakowskiego Wydziału Architektury, zmarłego w 2012 roku, które­mu za­de­dy­ko­wa­na zo­sta­ła książ­ka au­tor­stwa córki, Ewy Mań­kow­skiej-Grin. To jego roz­wa­ża­nia stały się in­spi­ra­cją do prze­pro­wa­dze­nia roz­mów z uzna­ny­mi pol­ski­mi ar­chi­tek­ta­mi. Au­tor­ka stawia każdemu z zaproszonych te same pytania, m.in. o postawienie wspólnej, choć w każdym przypadku innej – diagnozy stanu dzisiejszego otoczenia człowieka i swojej za niego odpowiedzialności. Po­ru­sza te­ma­t roli mi­strzów w kształ­ce­niu świa­do­mo­ści ar­chi­tek­tów, a także współ­cze­snego na­ucza­nia tej dzie­dzi­ny.
13 PIĘTER – FILIP SPRINGER
Springer, niczym Wergiliusz w Boskiej Komedii, prowadzi nas przez trzynaście pięter piekła polskiego mieszkalnictwa.

Piąta książka Filipa Springera dzieli się na dwie części. W pierwszej przenosimy się w czasy II RP. Dla fanów idyllicznej animacji „Warszawa 1935” szokująca może okazać się opisywana skala ubóstwa, bezdomności, oraz fala samobójstw w przedwojennej stolicy, która nie była skutkiem kryzysu lat 20., lecz efektem zaniechania budownictwa komunalnego. Druga część podzielona jest na tytułowych trzynaście pięter – rozdziałów, w których autor kolejno odlicza grzechy i patologie polityki mieszkaniowej po 1989r...
ARCHITEKCI I HISTORIA – JANUSZ SEPIOŁ
Zbiór szkiców Janusza Sepioła Architekci i historia to przykład rzadko uprawianego eseju architektonicznego. Na tom ten składają się głównie teksty poświęcone wielkim, ale często pomijanym lub zapomnianym twórcom. Dzieła architektoniczne ukazane zostały w szerszej perspektywie ideowych i artystycznych prądów epok, w których powstały; w kontekście stylistycznych inspiracji i konsekwencji. Jednocześnie autor nie zapomina, że są one dorobkiem konkretnych ludzi, a także przedmiotem osobistego, pełnego emocji spotkania. Ze zbioru wyłania się uzupełniający, by nie powiedzieć – alternatywny obraz historii architektury XX wieku. Po tej lekturze na architekturę będzie się patrzeć inaczej.
ARCH #35
MAJ/CZERWIEC 2016
facebook